De afbeeldingen op de site zijn van de hand van designer en kunstenares Jacqui Dolan. Buiten dat ik ze gewoon schitterend vind, spreken ze ook een taal die ik herken als onderzoeker.

Als art director op een reclamebureau leerde Jacqui communiceren met een breed publiek. De wens om iets over te brengen is er nog steeds; het verschil is dat ze als kunstenares niet probeert iets te verkopen maar wel iets toe te voegen.

Jacqui struint door de stad, op zoek naar donkere hoeken, gedachteloze graffiti en doodse architectuur. Die achtergrond gebruikt ze als haar canvas. Met behulp van fotografie, collage, de kwast en allerlei stoffen worden ter plekke kleine en grotere kunstwerken gecreëerd. Jacqui: "ik laat mijn werken achter waar ik een behoefte voel". Zo hoopt ze de soms visueel zo sleetse moderne woonomgeving nieuw leven in te blazen. Meer werk is te zien op haar blog.

Het verhaal achter het werk van Jacqui spreekt me zo aan omdat het beste, meest vernieuwende onderzoek ook plaats vindt op plekken die niet voor de hand liggen. Ook de consument heeft zijn donkere hoekjes en onuitgesproken verlangens. Juist door onverschrokken en met open vizier door het minder vanzelfsprekende landschap van behoeften te reizen, komen we tot werkelijk toekomstgerichte oplossingen voor merken en markten. Onderzoek moet vooruit durven kijken en latente behoeften laten oplichten. Jacqui laat zien wat voor mooie resultaten daaruit voort kunnen komen.

De afbeelding die hier wordt getoond is: "Life is like a piano, ...what you get out of it depends on how you play it."